Türkiye’de restoran açmak giderek kolaylaşıyor, ama restoran işletmek giderek zorlaşıyor. Bir dükkân tutuluyor; menüye pizza konuyor, yanına burger, döner, kebap,

“Ustalık bir unvan değil, ömür boyu verilen bir sözdür Bazı insanlar mesleklerini yapar, bazıları ise meslekleriyle anılır. Erdal Türksoy, mutfağı

Türkiye zor bir dönemden geçiyor. Birçok sektörde işler yavaşladı. İnşaattan tekstile, perakendeden sanayiye kadar herkes aynı cümleyi kuruyor: “İşler eskisi

Gastronomi, dışarıdan bakıldığında yalnızca lezzet üretimi gibi görünür. Oysa mutfağın içinde işler çok daha farklıdır; burada mesele sadece yemek değil,

Benim hikâyem de öyle. Siirt’ten çıktım. Yokluğu da gördüm, gurbeti de. Kalabalığın içinde yalnız kalmayı da öğrendim, bir masada ekmeği

Siirt… Sadece bir şehir değil. Bir koku, bir ses, bir hatıra. Sabah erkenden yakılan ocağın dumanı, akşam sofraya konan yemeğin

Siirt’in mutfağı öyle sıradan bir mutfak değil… Biraz sabır, biraz emek, çokça da geçmiş demek. Ama gerçek şu ki; bu

Bazı hayatlar sessiz başlar… Ama içten içe mayalanır. Benimki de öyle oldu. Siirt’in toprak kokan sokaklarında başlayan bir çocukluk… Sonra

Birçok insan şefleri televizyonda izlerken aynı şeyi sorar: “Bu şefler niye bu kadar agresif? Niye bağırıp çağırıyorlar?” Dışarıdan bakınca gerçekten

Şimdi dürüst olalım. Türkiye’de restoran açmak nedir? Romantiklik mi? Cesaret mi? Yoksa bildiğin delilik mi? Ekonomi ortada. Maliyetler ortada. Kiralar

Bir mutfağın karakteri kullandığı malzemeden anlaşılır. Bakır varsa ustalık vardır. Bakır yoksa hız vardır. Anadolu mutfağı tesadüf değildir. Yüzyıllar boyunca

Bir adamı gerçekten tanımak istiyorsan, ona CV sorma. Onu mutfağa sok. Ateşin başında kim olduğu ortaya çıkar insanın. Ben hayatı

Avrupa’da gastronomi fuarlarına yıllardır katılıyoruz. Aynı salonlar, aynı organizasyonlar, aynı şehirler. Daha önce defalarca gittiğimiz yerlere bu kez gidemiyoruz. Neden?

Armut tatlıdır. Üzüm tatlıdır. İncir tatlıdır. Bir de bal vardır; bin derde deva diye bilinir. Hepsinin ortak bir noktası var:

Dünya yuvarlak derler… Ben derim ki dünya tuzludur. Nereye gidersen git, denize ulaş. Akdeniz tuzlu, Karadeniz tuzlu, okyanuslar tuzlu. Tesadüf

Bugün gastronomi; büyük mutfakların ışığında, parlak tabakların üstünde, sosyal medyanın filtresinde konuşuluyor. Ama bu ülkenin gerçek mutfağı; ne televizyonda, ne

Yazan: Erdal Lingo Bazı insanlar doğdukları toprağı yanlarında taşır… Adıyamanlı Şükrü Kurkut da onlardan biri. Bir gün memleketinden çıktı, elinde

Türkiye turizmle 1985’te tanıştığında mutfak başka bir dünyaydı. Oteller hızla yükseliyor, ama içeriyi dolduracak nitelikli eleman neredeyse yoktu. Aşçılar dışarıdan

Biz bu ülkede bir şeyi unuttuk: Yere düşen ekmeği öper başımıza koyarız ama pazarda çürüyen sebzeyi, mutfakta kalan yemeği, evdeki

Türk mutfağında bir gelenek vardır: yaprağı sararız, biberi doldururuz, kabuğun ardına emeğimizi gizleriz. Her biri ayrı bir sabır, ayrı bir

Bugün sofralarımızda en çok konuşulan konu: “sağlıklı beslenme.” Herkesin dilinde bir cümle “Artık daha sağlıklı yiyorum.” Ama neye göre, kime

Bir lokantanın kalbi nedir, biliyor musun? Ne ocağı, ne kasası, ne de duvardaki menü. Kalp, kapıdan içeri giren ilk “hoş

Toplumların çöküşü, uzaklarda başlamaz. O, sofrasında başlar. Yemek sadece karın doyurmak değildir; o bir hafıza, bir kültür, bir kimliktir. Sofradan

Batman’ın saklı cenneti Sason, bu yıl bir kez daha doğasının, emeğinin ve bereketinin bayramını kutladı. Çilek, bal ve cevizin buluştuğu